Rotterdam has suffered a lot during World War Two. After the German invasion, the immense bombing on May 14th 1940 destroyed a big part of the city-center and killed over 800 civilians.
The Rotterdam-bombing forms the background of this documentary. A couple of survivors tell their stories in front of our cameras.
These people memorize personal details of this bombardment. They don’t tell the story in the way historybooks report on history, but in their own personal way.
How were the days before the bombing and how did the bombardment change the narrators life? The emphasis is not on presenting historical facts, but on how these facts have been experienced by people who’ve had to live through this history. Personal memories form the basis. These are often shocking memories, memories of burning houses, heat, debris, uproar, ashes and dust. Stories of fear, stories of loss. But also stories of joy, because you’re still alive, because you could reach the right cellar, because you found your brother after a couple of days, or maybe because you managed to save your dog.
Rotterdam heeft veel geleden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Na de Duitse inval, de immense bombardement op 14 mei 1940 verwoestte een groot deel van het centrum van de stad en doodde meer dan 800 burgers.
De Rotterdam-bomaanslag vormt de achtergrond van deze documentaire. Een paar overlevenden vertellen hun verhalen voor onze camera’s.
Deze mensen onthouden persoonlijke gegevens van dit bombardement. Ze vertellen het verhaal niet als een geschiedenisboek, maar in hun eigen persoonlijke manier.
Hoe waren de dagen voor het bombardement en hoe heeft deze hun levens veranderd? De nadruk ligt niet op het presenteren van historische feiten, maar over de manier waarop deze feiten door mensen werden ervaren. Persoonlijke herinneringen vormen de basis. Deze zijn vaak schokkende herinneringen, herinneringen van brandende huizen, warmte, puin, oproer, as en stof. Verhalen van angst, verhalen over verlies. Maar ook verhalen van vreugde, omdat je nog leeft, omdat je kon de juiste kelder bereiken, omdat je vond je broer na een paar dagen, of misschien omdat je je hond hebt kunnen redden.
Productie: Lagestee Film
Regie: Heddy Honigmann
Afwerking: Filmdoc







